Ik won van Buma en Sena in zaak over ‘spookfacturen’

De Buma en Sena versturen spookfacturen voor het gebruik van achtergrondmuziek in kantoren die niet meer in gebruik zijn. Ook MusicFromNL, mijn bedrijf dat inmiddels ter ziele is, ontving een factuur van enkele honderden euro’s. Wij maakten bezwaar maar Buma en Sena eisten dat wij het geld zouden betalen zonder dat er sprake was van enig gebruik. ONRECHT! Daarom heb ik het risico genomen de zaak voor te laten komen en veel tijd en energie gestoken in mijn verdediging.

We hadden een goede zaak waarvan ik hoopte dat meer bedrijven konden meeprofiteren, maar de Buma en Sena hebben, sluw als ze zijn, hun vordering teruggetrokken. Wat mij betreft een teken dat ze inzagen dat ze er niet goed voorstonden en voor hun erger (een uitspraak van de rechter) hebben willen voorkomen.

Het minste wat ik kan doen is mijn verdediging openbaar maken, zodat iedereen die een dergelijke spookfactuur moet betalen zich op dezelfde wijze kan verdedigen tegen deze WANPRAKTIJKEN van deze organisaties.

 

 


 

Betreft: dossiernummer 3348976
Datum terechtzitting: 29 oktober 2013, 11:00 uur

 

Procespartijen

 

Stichting ter Exploitatie van Naburige Rechten (SENA) en Vereniging Buma, hierna te noemen ‘eisers’

tegen

Deyene BV mede handelend onder de naam Musicfrom Network, hierna te noemen ‘Deyene’
rechtsgeldig vertegenwoordigd door Drs. Arjen van der Straaten

 

Schriftelijk antwoord Deyene

Edelachtbare heer/vrouwe,

In dit dossier heb ik ten minste twee bezwaren tegen de vorderingen van SENA en BUMA.

Ten eerste bestrijd ik dat een overeenkomst tot stand is gekomen, althans, dat daarop de ingeroepen algemene voorwaarden van toepassing zijn.

Ten tweede meen ik dat zelfs al zou een overeenkomst tot stand zijn gekomen, deze geen grondslag biedt voor de vorderingen , onder meer omdat Deyene aantoonbaar geen gebruik heeft gemaakt van de diensten van eisers. Wat mij betreft gaat het om een soort spookfactuur.

Bezwaar tegen het bestaan van een overeenkomst

Eisers stellen met Deyene een overeenkomst gesloten te hebben voor het gebruik van achtergrondmuziek in een werkruimte. Voor zover wij weten bestaat deze overeenkomst niet en is voor een dergelijke overeenkomst nooit door Deyene getekend.  23 september j.l. heeft Deyene eisers verzocht haar een kopie van deze overeenkomst te overhandigen (zie bijlagen). Eisers hebben dit verzoek niet ingewilligd en hun standpunt bovendien niet nader toegelicht.

Deyene vermoedt dat eisers stellen een overeenkomst te hebben op basis van de Algemene Voorwaarden die zij meesturen met hun jaarlijkse factuur.

In de Algemene Voorwaarden Algemene Licenties – individueel van SENA staat bij punt 5:

“Door middel van betaling van de eerste factuur, welke is verzonden naar aanleiding van een opgave van muziekgebruiker* of naar aanleiding van een constatering van muziekgebruik door de in opdracht van Sena werkzame buitendienst van Service Centrum Auteurs- en Naburige rechten (hierna: het Service Centrum), gaat de muziekgebruiker een licentieovereenkomst aan met Sena voor het muziekgebruik zoals vermeld op de factuur. De licentieovereenkomst wordt aangegaan voor onbepaalde tijd.“

* In geval van Deyene is op eigen initiatief geen opgave van muziekgebruik gedaan.

In de  Algemene Voorwaarden Muziekgebruik van Buma staat bij punt 2:

“De overeenkomst treedt in werking door tijdige betaling van het verschuldigde en vangt aan op de in de overeenkomst vermelde ingangsdatum. Een overeenkomst voor onbepaalde tijd (doorlopende overeenkomst) wordt voortgezet tot de datum tegen welke deze door muziekgebruikers of Buma wordt opgezegd. Opzegging dient schriftelijk te geschieden. Een overeenkomst voor opbepaalde tijd is te allen tijde opzegbaar met ingang van 1 januari van het daaropvolgende jaar. Een overeenkomst voor bepaalde tijd eindigt van rechtswege na het verstrijken van die tijd”

Deyene heeft de Algemene Voorwaarden van eisers nooit aanvaard en voor acceptie van die voorwaarden is door Deyene nooit getekend.

Als op deze wijze al een overeenkomst tot stand zou zijn gekomen – van een op elkaar afgestemd aanbod en aanvaarding is geen sprake geweest en de wil van Deyene is daarop nooit gericht geweest – dan is in ieder geval sprake van vernietigbaarheid van de Algemene Voorwaarden. Deyene doet daarop een beroep.

De handelwijze van eisers vertoon wat Deyene betreft de kenmerken van die waarin malafide partijen spookfacturen sturen.

Overige bezwaren

Mochten eisers op andere wijze het bestaan van een overeenkomst kunnen aantonen , dan heeft  Deyene bezwaar tegen het standpunt dat deze overeenkomst niet beëindigd kan worden en/of dat de gevorderde vergoeding ook verschuldigd zouden zijn, wanneer aantoonbaar geen sprake is geweest van het gebruik van achtergrondmuziek. Daarmee ontvalt elke grondslag van de vorderingen van eisers.

De factuur die eisers dit jaar toezonden betreft het beweerd  gebruik van achtergrondmuziek in 2013. Deze factuur heeft Deyene nimmer bereikt aangezien het kantoor van Deyene per 1 november 2012 als bezuinigingsmaateregel is gesloten.  Dit is destijds ook doorgegeven aan de Kamer van Koophandel  (zie bijlagen). Toen Deyene later dit jaar alsnog door het Incassokantoor GGN namens eisers op de hoogte werd gebracht van de beweerd openstaande vordering, is direct met GGN contact opgenomen en is de kwestie voorgelegd. Het advies van GGN was de kwestie voor te leggen aan eisers en zij spraken de verwachting uit dat daarmee de eis tot betaling ingetrokken zou worden.

Eisers stellen zich echter op het standpunt dat Deyene alsnog voor betaling dient te zorgen omdat wij niet tijdig de overeenkomst schriftelijk hebben opgezegd. Deyene is van mening dat dit onjuist is omdat in 2013 geen sprake was van een kantoor en dus ook geen gebruik werd gemaakt van achtergrondmuziek.

Bovendien laat zich de vraag stellen of er uberhaupt een vergoeding verschuldigd is voor het gebruik van achtergrondmuziek in kleine kantoortjes. Zo nodig doet Deyene in deze zaak ook een beroep op het arrest van het Hof van justitie van de Europese Unie inzake Marco del Corso (HvjEU 15 maart 2012, zaak C-135/10).

Ik vrees dat de meeste organisaties die zich in dezelfde situatie als de onze bevinden (wel rekening, geen gebruik) de rekeningen van eisers betalen om van het gedoe af te zijn.  Ik beschik niet over cijfers, maar vermoed dat het om een behoorlijk aantal vergelijkbare organisaties gaat.  Mogelijk vergaren eisers op deze manier derhalve een aanzienlijk geldbedrag zonder daar enige dienst tegenover te stellen.

Dit is minstens laakbaar. Juist partijen met een wettelijk mandaat voor het uitvoeren van hun werkzaamheden (zoal s eisers) dienen mijns inziens een voorbeeldfunctie te verrichten waar het gaat om bescherming van de rechten van bedrijven en particulieren.

Juist daarom ben ik wel bereid  een risico te nemen deze zaak voor te laten komen, omdat ik benieuwd ben naar uw uitspraak in deze. Ik wacht uw uitspraak dan ook in spanning af.

 


Het vonnis is als bijlage bijgesloten:
Vonnis Rechtbank Rotterdam pagina 1
Vonnis Rechtbank Rotterdam pagina 2

De proceskosten – die in geen verhouding staan tot mijn werkelijke kosten – zijn overigens nog niet vergoed. Ik hoop andere ‘slachtoffers’ van de Sena en Buma hiermee een dienst te hebben bewezen.