Overheidsbeleid frustreert energietransitie

Screen Shot 2016-04-14 at 13.07.39In het Financieel Dagblad (FD) van 14 april 2016 staat een artikel over verliesgevende windmolens als gevolg van dalende elektriciteitsprijzen. Dit is vervelend voor iedereen die met mij eens is dat de transitie naar groene energie belangrijk is voor onze toekomst.

Waarom zijn windmolens belangrijk voor de energietransitie van Nederland?
Sommigen vinden de energietransitie belangrijk, maar vinden windmolens lelijk of geloven in andere vormen van groene energie, kernenergie of duurzame vormen van fossiele energie (CO2-opslag, etc.). Weten zij echter ook dat windmolens in Nederland veel meer energie opleveren dan zonneparken? Eén moderne windmolen levert bijvoorbeeld energie voor 2.000 huishoudens, terwijl het grootste zonnepark van Nederland, dat bestaat uit 23.000 zonnepanelen en 12 voetbalvelden meet, ‘slechts’ energie levert voor 1.500 huishoudens. Beseffen zij dat duurzaamheidsprojecten van fossiele partijen als Shell alleen mogelijk zijn met overheidssubsidies of anders falen; kortom dat de transitie naar duurzame energie overal geld kost?

De oplossing ligt in de handen van de overheid
De oplossing voor verliesgevende windmolens is een hogere vergoeding voor de opgewekte elektriciteit. Dat lijkt ingewikkeld, maar wie de prijsstelling van elektriciteit kent, weet dat de overheid deze oplossing op korte termijn kan faciliteren.

De prijs van elektriciteit is als volgt opgebouwd:

  1. De levering van energie, de kosten voor het gebruik van energie (per 2016 ongeveer 42% van de totaalprijs)
  2. Netbeheerkosten, de kosten voor het leveren van de energie (per 2016 ongeveer 16% van de totaalprijs)
  3. Belastingen, de kosten die de overheid in rekening brengt voor het gebruik van energie (per 2016 ongeveer 42% van de totaalprijs)

De overheidsinvloed op de prijs is derhalve gelijk aan liefst 42% van onze elektriciteitsrekening. De belastingen bestaan uit drie componenten:

  1. Energiebelasting
    Deze belasting heft de overheid gebaseerd op de veronderstelling dat energieverbruik het milieu belast. Tegelijkertijd wil de overheid onze energierekening betaalbaar houden en geeft zij alle Nederlandse huishoudens een heffingskorting op deze belasting van bijna € 400,- per jaar. De tegenstrijdige effecten van de energiebelasting en heffingskorting zijn evident.
  2. Opslag Duurzame Energie
    Deze belasting heft de overheid om investeringen in duurzame energie te stimuleren.
  3. BTW
    Anno 2016 betalen we 21% btw over de levering, transport, de huur van een meter en de energiebelasting.

Wat kan de overheid verbeteren?
Nu de kosten van de elektriciteitsprijs inzichtelijk zijn en de hand van de overheid zichtbaar, dienen er zich diverse mogelijkheden aan hoe de overheid de transitie naar groene energie kan stimuleren:

  1. Herziening Energiebelasting
    De Energiebelasting is volgens haar eigen uitgangspunten slechts legitiem voor zover het gebruik van elektriciteit het milieu belast. Omdat aantoonbaar is dat bij gebruik van groene energie er geen of nauwelijks milieuschade is, verdient het gebruik van groene energie positief beloond te worden middels het niet of tegen een lager tarief heffen van de Energiebelasting. De huidige Energiebelasting voorziet niet in deze mogelijkheden en daarom gaat er ook geen stimulerende werking van uit.
  2. Herziening Opslag Duurzame Energie
    De legitimiteit van de Opslag Duurzame Energie verdwijnt zodra afnemers reeds 100% groene energie afnemen en niet verder gestimuleerd kunnen worden om te investeren in duurzame energie. Opslag Duurzame Energie is feitelijk een straf die ook bij goed gedrag uitgedeeld wordt.
  3. Aanpassen BTW-tarief
    De maatschappelijke kosten van groene energie zijn aangetoond lager dan die van fossiele energie. Dit rechtvaardigt een lager BTW-tarief.
  4. Energiesubsidies aan de productiekant afschaffen
    Wanneer de overheid gebruik maakt van de mogelijkheden die hierboven geschetst zijn, kan zij energiesubsidies aan de productiekant grotendeels afschaffen. Het gevolg zal niet eerder een afname, maar een toename van investeringen betekenen omdat het opwekken van groene stroom tegen marktconforme prijzen kan plaatsvinden zonder dat de prijs van de afnemer hoger wordt. Op dit moment zijn vrijwel alle groene energie-investeringen afhankelijk van overheidsinstrumenten als SDE+ en de postcoderups. Veel ondernemers zijn onbekend met deze instrumenten of zien af van deze mogelijkheden vanwege de complexiteit, tijdsinvestering en plankosten. Als groene energie winstgevend wordt, stappen ondernemers sneller in en wordt de transitie naar duurzame energie versneld.

Het is aan de overheid.

Advertenties

De gemeente Rotterdam en het Schiekadeblok

Ik vroeg me al een tijd af hoe het nu precies zat met de gemeentelijke positie in het Schiekadeblok. Op deze website vond ik een heldere uiteenzetting, het grapje kostte de gemeente een lieve duit, maar misschien staat Rotterdam dankzij het Schiekadeblok juist wel in al die mooie lijstjes. Vraag is nu, wat gaat er gebeuren met het Schiekadeblok? Er speelt vast wat achter de schermen …

================

De afgelopen weken kregen drie vastgoedprojecten die uit de bocht vlogen en waarbij de overheid een opvallende, weinig professionele rol speelde, bijzondere aandacht. Allereerst de beslissing van de gemeente Rotterdam om de ontwikkelingspositie Schiekadeblok over te nemen van LSI Project Investment. Een opmerkelijke zaak die een lange voorgeschiedenis kent en die de gemeente meer dan 50 miljoen euro kost. Rotterdam krijgt daarvoor weliswaar grond en een vastgoedpositie op het bord geschoven, maar de vraag is of daar iets mee gedaan kan worden. De marktpartijen zullen er in ieder geval geen 50 miljoen euro voor over hebben.

De kern van deze kwestie is de beslissing van PvdA-wethouder Hamit Karakus in 2009 om tijdelijke erfpacht te verlenen aan de locatie Schiekadeblok. Rotterdam had die tijdelijke erfpacht ook toegepast op de locatie Grote Markt in het centrum van de stad waardoor het mogelijke werd de nu veel geprezen Markthal te realiseren. Zonder die tijdelijke erfpacht zou dat nooit zijn gelukt. Andere gemeenten maakten daarna ook gebruik van die tijdelijke erfpachtregeling om projecten die vast dreigden te lopen als gevolg van de vastgoed- en bankencrisis, vlot te trekken. Tijdelijke erfpacht houdt in dat de gemeente als eigenaar van de grond de feitelijke verkoop ervan bij het begin van de bouw uitstelt en ermee akkoord gaat dat de grond wordt betaald als het project is afgerond. Als vergoeding betaalt de ontwikkelaar gedurende de bouwperiode een erfpachtcanon.

Toch was er bij het project Schiekadeblok iets vreemds aan de hand met die tijdelijke erfpacht. Hier was niet de gemeente eigenaar van de grond en de ontwikkelingspositie – zoals in het geval van de Markthal – maar de commerciële ontwikkelaar LSI. Toen LSI de financiering van dit project niet sluitend kreeg, besloot de gemeente eerst voor 52 miljoen euro de locatie van LSI over te nemen, om die vervolgens weer in tijdelijk erfpacht uit te geven. LSI had de bewuste locatie eerder voor de helft van het bedrag in handen gekregen. De aankoop door de gemeente heeft het project overigens niet kunnen redden, want met 52 miljoen euro in het handje kon deze Rotterdamse ontwikkelaar niet eens de verplichte erfpachtcanon betalen. De canonschuld van LSI liep daarna op tot 7 miljoen euro en het hele project – toch goed voor nog 110.000 m2 aan commercieel vastgoed – ligt stil. Met de nieuwe deal is weliswaar LSI van het faillissement gered, maar blijven de gemeente Rotterdam en financier FGH – die LSI ook voor een deel had gefinancierd – wel met de brokken zitten, te weten een miljoenenverlies en een voorlopig waardeloze vastgoedpositie.

Wat is het beste asielland van Europa?

Vraag me niet precies waarom, maar vandaag had ik blijkbaar zin om in de cijfers te duiken waar het asielzoekers in Europa betreft. Het geeft toch weer nieuwe inzichten. Zo doet Nederland het misschien niet zo goed als Zweden, maar verhoudingsgewijs doen we het misschien wel net zo goed als Duitsland. Frankrijk verdient wel een standje en als de slechtpresteerders zich aan het Europees gemiddelde zouden houden, komt alles helemaal goed.

Statistische gegevens bij de asielaanvragen in Europa

Om de discussie omtrent asielzoekers aan te vullen met cijfers en een genuanceerder beeld te geven van de verhoudingen tussen de verschillende landen heb ik op basis van cijfers van Eurostat, Vluchtelingenwerk Nederland, COA en Centraal Bureau voor de Statistiek de volgende analyses gemaakt.

Top 5 Europese landen met meest toegekende asielaanvragen per 1.000 inwoners (2015)

  1. Zweden (4,54 per 1.000 inwoners)
  2. Malta (2,84 per 1.000 inwoners)
  3. Duitsland (2,22 per 1.000 inwoners)
  4. Zwitserland (2,08 per 1.000 inwoners)
  5. Bulgarije (1,92 per 1.000 inwoners)

Top 5 Europese landen met minst toegekende asielaanvragen per 1.000 inwoners (2015)

  1. Kroatië (0,005 per 1.000 inwoners)
  2. Portugal (0,015 per 1.000 inwoners)
  3. Slowakije (0,023 per 1.000 inwoners)
  4. Roemenië (0,034 per 1.000 inwoners)
  5. Litouwen (0,038 per 1.000 inwoners)

Nederland staat op 11e plek met 0,86 toegekende asielaanvragen per 1.000 inwoners. Gemiddeld in Europa 0,80 toegekende asielaanvragen per 1.000 inwoners. Deze cijfers zijn gevoelig voor het totaal aantal aanvragen in een land.Als er geen of weinig aanvragen zijn, zal dit aantal vanzelf ook laag zijn.

Top 5 Europese landen met hoogste percentage toegewezen asielaanvragen (2014)

  1. Bulgarije (94% van aanvragen toegewezen)
  2. Zweden (77% van aanvragen toegewezen)
  3. Cyprus (76% van aanvragen toegewezen)
  4. Malta (73% van aanvragen toegewezen)
  5. Zwitserland (71% van aanvragen toegewezen)

Top 5 Europese landen met laagste percentage toegewezen asielaanvragen (2014)

  1. Hongarije (9% van aanvragen toegewezen)
  2. Kroatië (11% van aanvragen toegewezen)
  3. Luxemburg (14% van aanvragen toegewezen)
  4. Griekenland (15% van aanvragen toegewezen)
  5. Frankrijk (22% van aanvragen toegewezen)

Nederland staat op 7e plek met 67% toegewezen asielaanvragen. Gemiddeld in Europa 45% toegewezen aanvragen.

Goed wat is dan het het beste asielland van Europa? Op basis van toekenningspercentage en toegekende aanvragen per 1.000 inwoners kom ik tot de volgende ranglijst.

  1. Zweden
  2. Malta + Bulgarije
  3. .
  4. Zwitserland
  5. Cyprus
  6. Denemarken
  7. Noorwegen
  8. Duitsland + Nederland
  9. .
  10. Italië
  11. Finland
  12. Oostenrijk
  13. België
  14. Spanje
  15. Verenigd Koninkrijk + Slovenië + Ierland
  16. .
  17. .
  18. Slowakije + Hongarije
  19. .
  20. Roemenië
  21. Frankrijk, Estland, Litouwen, Tsjechië
  22. .
  23. .
  24. .
  25. Luxemburg
  26. Polen
  27. Griekenland
  28. Letland
  29. Portugal
  30. Kroatië

Conclusies

Duitsland en Nederland hebben precies evenveel punten en staan nog maar net in de top 10! Dit komt omdat in Duitsland relatief meer verzoeken worden afgewezen. Frankrijk, Polen en Luxemburg staan er opvallend slecht voor.

In Nederland wordt van minder dan 1 vluchteling per 1.000 inwoners een asielverzoek gehonoreerd … Dit is bijna drie keer zo weinig als in Duitsland en 5 keer zo weinig als in Zweden.

Als alle landen het zo ‘goed’ zouden doen als Zweden, kunnen we met gemak de stroom van asielzoekers aan. Zelfs als het een exodus wordt zoals sommige media voorspellen. Wat betreft die exodus is het het vermelden waard dat Duitsland tot en met juli 430.000 asielaanvragen heeft ontvangen en dat het niet zeker is dat het eind 2015 om 750.000 mensen zal gaan. Als we deze exodus-factor toepassen op de asielaanvragen in Nederland komen we dit jaar op 38.000 aanvragen komen, wat nog altijd veel minder is dan in 2001 (84.000 aanvragen) en 2000 (78.000 aanvragen).

Duitsland lijkt de grootopnemer maar gemeten naar aantal inwoners is er een aantal landen met verhoudingsgewijs meer aanvragen. De druk op de immigratiediensten van deze land zal dan ook het hoogst zijn.

Landen met meeste asielaanvragen per 1.000 inwoners

  1. Hongarije (13,49 aanvragen per 1.000 inwoners)
  2. Zweden (5,91 aanvragen per 1.000 inwoners)
  3. Oostenrijk (5,72 aanvragen per 1.000 inwoners)
  4. Duitsland (5,32 aanvragen per 1.000 inwoners)
  5. Malta (3,91 aanvragen per 1.000 inwoners)

Tot nu toe zijn er in 2015 in Europa naar verwachting ongeveer 535.000 asielverzoeken afgewezen.

Wat ik elders vond is dat Turkije (niet in de statistieken) dit jaar al meer dan een miljoen Syriërs heeft opgevangen. Die verdienen dan ook een positieve vermelding naast gastland Zweden.

Mocht je meer willen weten, check de bijlage asielaanvragen, wellicht kun je daar nog meer mee. Heb je vragen of opmerkingen,shoot!

Natte droom

Na een carrière van twintig jaar in de muziekbranche vond ik het in 2014 tijd voor een sabbatical. In oktober 2014 stuurde Thomas van Vliet mij een bericht door waarin stond dat de gemeente Rotterdam plannen zocht voor een Rotterdams middelgroot podium. Hoewel een eigen poppodium een van mijn grote ambities is, bedankte ik aanvankelijk vriendelijk voor de uitdaging, maar ik wilde Thomas wel adviseren. We gingen op zoek naar een geschikte locatie en stuitten toen op het politiebureau aan het Eendrachtsplein. Dat was het moment waarop ik zo enthousiast werd dat ik besloot samen met Thomas een plan te schrijven.

We spraken tientallen mensen en steeds meer puzzelstukjes vielen op hun plek. We ontdekten echter snel dat de financiële haalbaarheid van ons ambitieuze plan niet zonder meer draagkracht van de gemeente kon, en dat stond niet in de uitvraag. Toch besloten we het plan af te maken. Ook stuitten we op weerstand uit de Rotterdamse popsector waar meerdere partijen zich ineens tegen de komst van een nieuw poppodium uitspraken. Dat was lastig omdat juist de samenwerking met de Rotterdamse popsector een van de belangrijkste pijlers onder ons plan was. We hoopten door te dringen tot de tweede fase van de procedure waarna we zo snel mogelijk met de popsector om de tafel wilden om hen alsnog achter ons plan te krijgen.

19 december 2014 dienden we ons plan in en omdat we niet stil wilden zitten tot de uitslag van de commissie togen we naar Groningen om ons te informeren en te profileren tijdens de belangrijkste muziekbijeenkomst in Nederland: Eurosonic Noorderslag. Daarnaast onderzochten we de financiële haalbaarheid van ons plan; we spraken met banken, filantropische instellingen en de vastgoedafdeling van de gemeente Rotterdam. Zo kwamen we tot een aantal scenario’s die tot de komst van ons podium konden leiden. Er moest een klein wonder gebeuren – want de gemeente zou meer commitment moeten tonen – maar we waren vol goede hoop en energie om te kijken hoever we konden komen.

Het wachten was op de uitslag van de commissie van de RRKC. Natuurlijk hielden we rekening met het feit dat ons plan afgekeurd kon worden op de financiële haalbaarheid en dat de commissie voor meer bij de uitvraag passende plannen zou kiezen. Het bleek echter een koude douche te worden voor alle betrokkenen. Alle plannen werden zodanig onvoldoende bevonden dat zelfs een tweede fase volgens de commissie zonde van de energie en tijd zou zijn.

Namens Cell hebben we direct aangekondigd dat we vonden dat de procedure hervat moest worden omdat de commissie in onze ogen een onzorgvuldig en subjectief advies had afgegeven. Vooral het introduceren van een eigen capaciteitscriterium was controversieel en wekte de indruk dat de RRKC niet als objectief adviseur, maar als richtinggevend beleidsmaker handelde.

Er volgde een gesprek met twee direct betrokken ambtenaren van Sport en Cultuur. Zijn gaven aan teleurgesteld te zijn, maar dat ze achter het advies van de RRKC stonden. Voor mij persoonlijk was dat een enorme teleurstelling. Ik had beter moeten weten, maar hoopte dat ook zij met hun gezonde verstand twijfels hadden bij de gang van zaken. Die avond besloot ik dat de droom over was. We hadden nog veel hobbels te nemen en daarvoor hadden we een enthousiaste, ambitieuze gemeente nodig. Uit het besluit en het gesprek bleek het tegendeel.

Ik overwoog me volledig terug te trekken omdat ik meegetrokken werd in de negatieve sfeer in de media, social media en onder andere plannenmakers, maar elke ochtend werd ik weer boos wakker omdat ik het gevoel had dat het gewoon niet eerlijk was. Had de commissie van de RRKC ons plan wel goed gelezen? Anders hadden zij toch nooit tot deze beoordeling kunnen komen? Waar de RRKC samenwerking van plannenmakers prees, liet zij dit punt bij Cell onbenoemd, evenals onze sterke wortels in de Rotterdamse popsector. Zij noemde ons als initiatiefnemers onervaren terwijl wij meer dan 30 jaar ervaring hebben in de muzieksector en ik zo ongeveer iedereen in de Nederlandse popsector van naam, gezicht en veelal persoonlijk ken. De RRKC oordeelde dat wij niet in staat zouden zijn de gunsten van de boekingskantoren te verwerven, terwijl ons plan stoelt op samenwerking met de Rotterdamse popsector waardoor we direct over beschikbare gunsten zouden beschikken. Tevens oordeelt zij dat wij te weinig fte’s hebben om onze programmaplannen te verwezenlijken, terwijl wij duidelijk hebben aangegeven dat ook hier de samenwerking daarvoor garant staat en dat onze eigen programmeurs mede tot taak hadden de programmering van externe organisatoren te coördineren. We spraken met het Paard van Troje over verregaande samenwerking op programmeringsgebied en benoemden dit ook in ons plan. In het oordeel van de RRKC over Cell staat hierover werkelijk NIETS te lezen. NIETS, GEEN LETTER, GEEN WOORD. Juist hierdoor twijfel ik aan de goede bedoelingen van de commissie van de RRKC. Zij laat geen gelegenheid liggen om plannen af te schrijven in deze eerste fase. Ik beschouw het zogenaamde advies van de RRKC eerder als een doelgericht afschieten van de plannen omdat de RRKC minstens een andere visie heeft dan de gemeente waar het een nieuw Rotterdams podium aangaat.

Dit gevoel van onrecht geeft nog het laatste beetje energie dat ik nodig heb om dit stuk te schrijven, om samen met Thomas naast dit persoonlijke betoog een onderbouwd bezwaarschrift te schrijven tegen het stoppen van de procedure. We doen het niet meer voor ons eigen plan, die energie is weg, dat vertrouwen is verdwenen. We doen het voor de rechtvaardigheid, we doen het omdat de Rotterdamse politiek zich nu eens eindelijk duidelijk moet uitspreken over haar ambities waar het een poppodium betreft.

Woensdag 18 maart mochten alle plannenmakers op audiëntie bij wethouder Visser. Hij gaf duidelijk aan dat er geen toekomst is voor een individueel plan en dat hij hoopt dat de 11 plannenindieners met elkaar tot een gezamenlijk, breed gedragen plan konden komen. Zover gaat de ambitie van de gemeente dus, je zet wat enthousiaste mensen aan het werk, houdt ze een worst, een wortel of een ontbijtkoek (oftewel een vage uitvraag) voor en verschuilt je vervolgens achter een commissie die je feitelijk aanspreekt op je eigen ambities en op de beleidsmakersstoel gaat zitten.

Hoe kan een daadwerkelijk ambitieuze gemeente het initiatief weer teruggeven aan plannenmakers die allemaal met een dikke vette onvoldoende afgeserveerd zijn? Het ergste is, ik heb het nog overwogen, zo vol goede bedoelingen zit ik, maar ik heb de energie niet meer, ben het vertrouwen verloren en ik maak me zorgen over mijn eigen toekomst in Rotterdam omdat ik tijdens mijn sabbatical tot de conclusie ben gekomen dat ik een cultureel ondernemer ben met meerdere plannen in mijn stad Rotterdam …

Ik won van Buma en Sena in zaak over ‘spookfacturen’

De Buma en Sena versturen spookfacturen voor het gebruik van achtergrondmuziek in kantoren die niet meer in gebruik zijn. Ook MusicFromNL, mijn bedrijf dat inmiddels ter ziele is, ontving een factuur van enkele honderden euro’s. Wij maakten bezwaar maar Buma en Sena eisten dat wij het geld zouden betalen zonder dat er sprake was van enig gebruik. ONRECHT! Daarom heb ik het risico genomen de zaak voor te laten komen en veel tijd en energie gestoken in mijn verdediging.

We hadden een goede zaak waarvan ik hoopte dat meer bedrijven konden meeprofiteren, maar de Buma en Sena hebben, sluw als ze zijn, hun vordering teruggetrokken. Wat mij betreft een teken dat ze inzagen dat ze er niet goed voorstonden en voor hun erger (een uitspraak van de rechter) hebben willen voorkomen.

Het minste wat ik kan doen is mijn verdediging openbaar maken, zodat iedereen die een dergelijke spookfactuur moet betalen zich op dezelfde wijze kan verdedigen tegen deze WANPRAKTIJKEN van deze organisaties.

 

 


 

Betreft: dossiernummer 3348976
Datum terechtzitting: 29 oktober 2013, 11:00 uur

 

Procespartijen

 

Stichting ter Exploitatie van Naburige Rechten (SENA) en Vereniging Buma, hierna te noemen ‘eisers’

tegen

Deyene BV mede handelend onder de naam Musicfrom Network, hierna te noemen ‘Deyene’
rechtsgeldig vertegenwoordigd door Drs. Arjen van der Straaten

 

Schriftelijk antwoord Deyene

Edelachtbare heer/vrouwe,

In dit dossier heb ik ten minste twee bezwaren tegen de vorderingen van SENA en BUMA.

Ten eerste bestrijd ik dat een overeenkomst tot stand is gekomen, althans, dat daarop de ingeroepen algemene voorwaarden van toepassing zijn.

Ten tweede meen ik dat zelfs al zou een overeenkomst tot stand zijn gekomen, deze geen grondslag biedt voor de vorderingen , onder meer omdat Deyene aantoonbaar geen gebruik heeft gemaakt van de diensten van eisers. Wat mij betreft gaat het om een soort spookfactuur.

Bezwaar tegen het bestaan van een overeenkomst

Eisers stellen met Deyene een overeenkomst gesloten te hebben voor het gebruik van achtergrondmuziek in een werkruimte. Voor zover wij weten bestaat deze overeenkomst niet en is voor een dergelijke overeenkomst nooit door Deyene getekend.  23 september j.l. heeft Deyene eisers verzocht haar een kopie van deze overeenkomst te overhandigen (zie bijlagen). Eisers hebben dit verzoek niet ingewilligd en hun standpunt bovendien niet nader toegelicht.

Deyene vermoedt dat eisers stellen een overeenkomst te hebben op basis van de Algemene Voorwaarden die zij meesturen met hun jaarlijkse factuur.

In de Algemene Voorwaarden Algemene Licenties – individueel van SENA staat bij punt 5:

“Door middel van betaling van de eerste factuur, welke is verzonden naar aanleiding van een opgave van muziekgebruiker* of naar aanleiding van een constatering van muziekgebruik door de in opdracht van Sena werkzame buitendienst van Service Centrum Auteurs- en Naburige rechten (hierna: het Service Centrum), gaat de muziekgebruiker een licentieovereenkomst aan met Sena voor het muziekgebruik zoals vermeld op de factuur. De licentieovereenkomst wordt aangegaan voor onbepaalde tijd.“

* In geval van Deyene is op eigen initiatief geen opgave van muziekgebruik gedaan.

In de  Algemene Voorwaarden Muziekgebruik van Buma staat bij punt 2:

“De overeenkomst treedt in werking door tijdige betaling van het verschuldigde en vangt aan op de in de overeenkomst vermelde ingangsdatum. Een overeenkomst voor onbepaalde tijd (doorlopende overeenkomst) wordt voortgezet tot de datum tegen welke deze door muziekgebruikers of Buma wordt opgezegd. Opzegging dient schriftelijk te geschieden. Een overeenkomst voor opbepaalde tijd is te allen tijde opzegbaar met ingang van 1 januari van het daaropvolgende jaar. Een overeenkomst voor bepaalde tijd eindigt van rechtswege na het verstrijken van die tijd”

Deyene heeft de Algemene Voorwaarden van eisers nooit aanvaard en voor acceptie van die voorwaarden is door Deyene nooit getekend.

Als op deze wijze al een overeenkomst tot stand zou zijn gekomen – van een op elkaar afgestemd aanbod en aanvaarding is geen sprake geweest en de wil van Deyene is daarop nooit gericht geweest – dan is in ieder geval sprake van vernietigbaarheid van de Algemene Voorwaarden. Deyene doet daarop een beroep.

De handelwijze van eisers vertoon wat Deyene betreft de kenmerken van die waarin malafide partijen spookfacturen sturen.

Overige bezwaren

Mochten eisers op andere wijze het bestaan van een overeenkomst kunnen aantonen , dan heeft  Deyene bezwaar tegen het standpunt dat deze overeenkomst niet beëindigd kan worden en/of dat de gevorderde vergoeding ook verschuldigd zouden zijn, wanneer aantoonbaar geen sprake is geweest van het gebruik van achtergrondmuziek. Daarmee ontvalt elke grondslag van de vorderingen van eisers.

De factuur die eisers dit jaar toezonden betreft het beweerd  gebruik van achtergrondmuziek in 2013. Deze factuur heeft Deyene nimmer bereikt aangezien het kantoor van Deyene per 1 november 2012 als bezuinigingsmaateregel is gesloten.  Dit is destijds ook doorgegeven aan de Kamer van Koophandel  (zie bijlagen). Toen Deyene later dit jaar alsnog door het Incassokantoor GGN namens eisers op de hoogte werd gebracht van de beweerd openstaande vordering, is direct met GGN contact opgenomen en is de kwestie voorgelegd. Het advies van GGN was de kwestie voor te leggen aan eisers en zij spraken de verwachting uit dat daarmee de eis tot betaling ingetrokken zou worden.

Eisers stellen zich echter op het standpunt dat Deyene alsnog voor betaling dient te zorgen omdat wij niet tijdig de overeenkomst schriftelijk hebben opgezegd. Deyene is van mening dat dit onjuist is omdat in 2013 geen sprake was van een kantoor en dus ook geen gebruik werd gemaakt van achtergrondmuziek.

Bovendien laat zich de vraag stellen of er uberhaupt een vergoeding verschuldigd is voor het gebruik van achtergrondmuziek in kleine kantoortjes. Zo nodig doet Deyene in deze zaak ook een beroep op het arrest van het Hof van justitie van de Europese Unie inzake Marco del Corso (HvjEU 15 maart 2012, zaak C-135/10).

Ik vrees dat de meeste organisaties die zich in dezelfde situatie als de onze bevinden (wel rekening, geen gebruik) de rekeningen van eisers betalen om van het gedoe af te zijn.  Ik beschik niet over cijfers, maar vermoed dat het om een behoorlijk aantal vergelijkbare organisaties gaat.  Mogelijk vergaren eisers op deze manier derhalve een aanzienlijk geldbedrag zonder daar enige dienst tegenover te stellen.

Dit is minstens laakbaar. Juist partijen met een wettelijk mandaat voor het uitvoeren van hun werkzaamheden (zoal s eisers) dienen mijns inziens een voorbeeldfunctie te verrichten waar het gaat om bescherming van de rechten van bedrijven en particulieren.

Juist daarom ben ik wel bereid  een risico te nemen deze zaak voor te laten komen, omdat ik benieuwd ben naar uw uitspraak in deze. Ik wacht uw uitspraak dan ook in spanning af.

 


Het vonnis is als bijlage bijgesloten:
Vonnis Rechtbank Rotterdam pagina 1
Vonnis Rechtbank Rotterdam pagina 2

De proceskosten – die in geen verhouding staan tot mijn werkelijke kosten – zijn overigens nog niet vergoed. Ik hoop andere ‘slachtoffers’ van de Sena en Buma hiermee een dienst te hebben bewezen.

Horeca op de Lijnbaan in Rotterdam

Winkelen in de binnenstad van Groningen of van Rotterdam is een andere beleving. Waar in Groningen in één en dezelfde straat de winkels afgewisseld worden met horeca, is het Rotterdams binnenstadsgebied een monofunctionele doorgangssluis van (mode)winkels met geconcentreerde horeca op bijvoorbeeld het Stadhuisplein, Schouwburgplein en Oude Binnenweg.

Vandaag (11 februari 2014) verscheen het rapport de nieuwe winkelstraat van InRetail, de brancheorganisatie voor non-food winkeliers, en de Nederlandse Raad voor Winkelcentra. Daarin aandacht voor het versmelten van fysieke en digitale winkels, de verwachting dat het benodigd winkeloppervlak met 20 tot 30% zal dalen en de conclusie dat toenemende leegstand en uniformiteit steeds meer de (on)aantrekkelijkheid van winkelstraten bepaalt.

Zo smelten mijn gevoel bij de Rotterdamse binnenstad en de uitkomsten van bovenstaand rapport samen tot het idee om de toenemende leegstand in de Rotterdamse binnenstand in te vullen met horeca. Op naar een levendige binnenstad waarin ook weer ruimte is voor gezelligheid.

Het gat tussen beleggen en crowdfunding?

Stel je hebt een (zakelijk) idee en je hebt geld nodig. Een tijdje geleden ging je met een businessplan naar een bank, tegenwoordig stap je naar een crowdfunding platform.

Stel je hebt geld over waar je rendement op wilt maken. Een tijdje geleden zette je dat geld op een spaarrekening, tegenwoordig zit je in beleggingen.

Waar komen bovenstaande je’s elkaar tegen? Nergens? Of is er een platform waar je door ideeën kunt bladeren en je geld kunt aanmelden voor een project?

Update 24 februari 2014: Vandaag kwam ik een site tegen die dit in de praktijk brengt: http://www.symbid.nl/. Momenteel loopt daar een actie om Donner in Rotterdam door te starten. Leuk detail is dat dit een Rotterdams bedrijf is. De site vertoond nog wat schoonheidsfoutjes, die zijn hopelijk snel verholpen want je geld investeren met een site die niet lekker werkt is niet goed voor het vertrouwen.